| E' un istrumento de'29 agosto 1151 tra l'abate
Unfredo, e Biviano figliuol di Francone.
« + Anno ab incarnatione nostri iesu cristi millesimo centesimo quinquagesimo primo.
Regni autem felicissimi domini nostri Roggerii regis victoriosis cimi anno vicesimo primo, et regni gloriosissimi domini nostri Guillelmi filii sui regis invictissimi cum eodem domino et patre suo feliciter regnantis anno primo: vicesimo nono die mensis Augusti indictione quarta decima. »
« Causarum exitus scribere pierique sapientum
merito commendavere. Universa etenim habere memorie et in nullo peccare divinitatis est. Et que ab homirium mentibus humaniter decidunt ad
eas litteris facile reducuntur. »
« Ideo ego
Bivianus Franconis filius
Castelli Sancti
Severini abitator presenti declaro scripto
quod appellatus ex parte domini nostri venerabilis terre Majoris
Abbatis, quia terras Monasterii sitas intra pentinentias ejusdem Castelli loco ubi
Venule dicitur ex invasione
tenerem, postquam me de invasione idoneavi terras ipsas sibi restitui salvo pr oprietatis jure si quod
aberem, ita quod adversus possessorem de proprietate possem intendere. Ipso itaque domino meo tali modo terras possidente et parum
fere lucri ex cis Monasterio accidere prospiciente hutilius vidit Monasterio fore eas mihi restituere et pro
Monasterii parte fructuum inde sumptorum annuatim decimam
sumere. Qua propter manentibus in ejus presentii Ilario Judice et aliis bone opinionis viris
una cum Jordano Sancti
Trifonis Contestabulo
hujus negotii suo advocato dedit atque per fustem mihi
tradidit predictas terras, quarum hunius a prima parte finis
est stadella qua itur Casali
de Tigula, sunt inde passus
ducentum sedecim, a secunda parte est terra Johannis
Sancti Antonini,
sunt inde passus quadraginta septem et pedes tres, a tertia parte est
eadem terra, sunt inde passus viginti ed pedes tres, et revoluitur
juxta eandem terram, sunt inde passus cen.... septuaginta duo, a quarta
parte est terra Roberti Malefactoris. Sunt inde passus centum nonaginta sex, et pedes
tres. Alterius vero a prima parte finis est iam dicta stradella, qua itur
prenominati Casalis
de Tigula, sunt inde passus centum sexaginta
septem, a secunda parte est terra Raimengi, et Jonathe Parmenterii,
sunt inde passus ducentum quinquaginta septem, a tertia parte est terra Ayfredi,
sunt inde passus sexaginta quatuor , et revoluitur iuxta terram Roberti
Mazzocke, sunt inde passus decem et octo et pedes duo et medium, et revoluitur iusta eandem terram. Sunt inde
passus decem et octo et pedes duo et medium, et revoluitur iusta eandem terram. Sunt inde passus quadraginta
unus, a quarta parte est iam dicta Roberti Mazzocke, sunt inde passus centum sexaginta quinque coniungens
se in priori fine. Eo itaque modo ut amodo et semper ego et mei heredes firmiter abeamus, et possideamus
praedictas terras cum introitu exituque hearum et cum omnibus que infra se habentur sine sua suorumque
successorum molestatione, et annuatim reddamus Monasterio
decimam universorum fructuum inde sumptorum, neque liceat mihi vel meis heredibus in parte vel in totum
predictas terras aliquo modo alienare nisi hominibus Monasterii,
et hoc salvo per omnia prescripto tributo Monasterio debito. Ita videlicet ut qui de Monasterii .. inibus
a nobis eos, vel earum partes quoquo modo alienationis titulo susceperint sit obligatus per quemque annum
reddere Monasterio decimam omnium fructuum quos inde susceperit,
quod si ego, et mei heredes aut qui a nobis eas earumque partes receperit annuatim predictum
tributum solvere aistulerimus vel distulerit, liceat sibi aut suis
successoribus differentis partem ad Monasterii proprietatem
accipere. Ut autem que preleguntur memorie reducantur. et ulterius Monasterii querelam minime
sufferamus, neque ipsius jus in parte vel in totum distraere valeamus duo ex hoc fatta sunt brevia,
quorum hoc predictus dominus noster Abbas sibi retinuit et alterum mihi
« tradidit . Justa q. . . . cum . . taliter scribere rogavi.»
«Actum terre Majori,
feliciter
+ Ilarius Judex signor predictus ut est lex.
+ Signum sancte crucis fecit Johannes de Sancta Cruce rogatus testis. »
Questa bellissima scrittura del duodecimo secolo sta a dimostrazione, che il territorio di Sansevero in quel tempo non era tutto feudale ; onde non poteansi dalla badia di Torremaggiore porre ad arbitrio pesi, e prestazioni. Ed in conferma vuolsi notare che nella narrazione dello istrumento, descrivendosi i confini delle terre di Biviano figliuol di Frantone , primierainente si nomina la terra di Giovanni di San Antonino : indi la terra di Roberto Malfattore: appresso la terra di Raimengo e di Gionata Parmentiero: pił appresso la terra di Aifredo, e finalmente due volte si
nomina la terra di Roberto Mazzocca. Or tutte coteste terre che confinavano con quelle di Biviano di Francone in niun modo si dinotano come soggette a prestazioni decimali o di altra sorta a beneficio del monastero di Torremaggiore, siccome si sarebbe certamente fatto, se i possessori che si nominano, se fossero stati coloni e non proprietari.
Tratto
da MEMORIE STORICHE
DELLA CITTĄ DI SAN SEVERO
di
FRANCESCO DE AMBROSIO
Stabilimento Tipografico del cav. Gennaro de Angelis e figlio
Portamedina alla Pignasecca, 44 - Napoli - 1875
|